خانه / مقالات / انواع توپولوژی شبکه های کامپیوتری

انواع توپولوژی شبکه های کامپیوتری

انواع توپولوژی شبکه های رایانه ی
anvae%20topologe انواع توپولوژی شبکه های کامپیوتری
خرید وی پی ان
تقسیم بندی بر طبق توپولوژی
الگوی هندسی مصرف شده جهت اتصال رایانه ها ، توپولوژی نامیده می شود. توپولوژی گزینش شده برای پیاده سازی شبکه ها، علت ی با اهمیت در جهت کشف و رفع خطاء در شبکه خواهد بود. انتخاب یک توپولوژی ویِژگزینشه نمی تواند بدون رابطه با محیط انتقال روش های مصرف از خط بیان گردد. نوع توپولوژی گزینش ی جهت اتصال رایانه ها به یکدیگر ، مستقیما” بر نوع محیط انتقال روش های مصرف از خط تاثیر می گذارد.

شبکه,پروتوکول شبکه,اموزشگاه رایانه ,کتاب اموزش اینترنت,اموزش فیس بوک,آموزش سری یشن بندی در ویندوز ۷,جزوه اموزش اینترنت,اموزشگاه رایانه ,اموزش کار با اینترنت,برنامه های آموزش ی,اموزش رایانه به کودکان,راهنمای مقدماتی اینترنتاموزش رایانه برای کودکان,انواع توپولوژی شبکه های رایانه ی – آکاایران

● با تذکر به تاثیر مستقیم توپولوژی انتخاب ی در نوع کابل کشی هزینه های مربوط به آن می بایست با دقت تامل به انتخاب توپولوژی یک شبکه همت گماشت . عوامل مختلف ی جهت گزینش توپولوژی بهینه بیان می شود. مهمترین این عوامل بشرح ذیل است :
▪ تعرفه : هر نوع محیط انتقال که برای شبکه LAN گزینش گردد، در نهایت می بایست عملیات نصب شبکه در ساختمان پیاده سازی گردد. عملیات فوق فرآیندی زیاد جهت نصب کانال های مربوطه به کابل ها و مکان عبور کابل ها در ساختمان است . در حالت ایده آل کابل کشی ایجاد کانال های مربوطه می بایست قبل از تصرف بکارگیری ساختمان انجام گرفته باشد. بهرحال می بایست هزینه نصب شبکه بهینه گردد.
▪ انعطاف پذیری: یکی از ویژگی ها ی شبکه های LAN ، توانائی پردازش داده ها و گستردگی توزیع گره ها در محیط است . بدین ترتیب توان محاسباتی سیستم و منابع موجود در اختیار تمام مصرف کنندگان قرار خواهد گرفت . در ادارات تمام چیز تغییر خواهد کرد.( لوازم اداری، اتاقها … ) . توپولوژی گزینش ی می بایست بآسانی امکان تغییر پیکربندی در شبکه را فراهم نماید. مثلا” ایستگاهی را از نقطه ای به نقطه دیگر انتقال یا قادر به ایجاد یک ایستگاه جدید در شبکه باشیم .
سه نوع توپولوژی رایج در شبکه های LAN استفاده می گردد :
۱) BUS
۲) STAR
۳) RING
▪ توپولوژی BUS
یکی از رایجترین توپولوژی ها برای پیاده سازی شبکه های LAN است . در مد فوق از یک کابل بعنوان ستون فقرات اصلی در شبکه استفاده شده تمام رایانه های موجود در شبکه ( سرویس دهنده سرویس گیرنده ) به آن متصل می گردند.
▪ ویژگی ها ی توپولوژی BUS
– کم بودن طول کابل . ب مصرف از خط انتقال جهت اتصال تمام رایانه ها در توپولوژی فوق از کابل کمی استفاده می شود.مساله فوق باعث پایین آمدن هزینه نصب و ایجاد تسهیلات ضروری در جهت پشتیبانی شبکه خواهد بود. – ساختار آسان . توپولوژی BUS دارای ساختار آسان است . در مدل فوق صرفا” از یک کابل برای انتقال اطلاعات استفاده می شود. – گسترش آسان . یک رایانه جدید را می توان براحتی در نقطه ای از شبکه اضافه کرد. در صورت اضافه شدن ایستگاههای بیشتر در یک سگمنت ، می توان از تقویت کننده هائی به نام Repeater مصرف کرد.
▪ معایب توپولوژی BUS
ـ مساله بودن عیب یابی: با اینکه آسانی موجود در تویولوژی BUS امکان ظهور غلط را کاهش می دهند، ولی در صورت ظهور خطاء کشف آن آسان نخواهد بود. در شبکه هائی که از توپولوژی فوق استفاده می نمایند ، کنترل شبکه در هر گره دارای مرکزیت نبوده در صورت ظهور خطاء می بایست نقاط بسیاری بمنظور تشخیص خطاء بازدید نقد گردند. – ایزوله کردن خطاء مساله است . در صورتیکه یک رایانه در توپولوژی فوق دچار مساله گردد می بایست رایانه را در مکانی که به شبکه متصل است رفع عیب نمود. در مسائل ویِژگزینشه می توان یک گره را از شبکه جدا کرد. در حالتیکه اشکال در محیط انتقال باشد تمام یک سگمنت می بایست از شبکه خارج گردد.
ـ ماهیت تکرارکننده ها: در مسائل یکه برای گسترش شبکه از تکرارکننده ها مصرف می گردد، ممکن است در ساختار شبکه تغییراتی نیز داده شود. مساله فوق مستلزم بکارگیری کابل بیشتر و اضافه نمودن اتصالات ویژه شبکه است . توپولوژی STAR . در این نوع توپولوژی همانگونه که از نام آن معین است ، از مـدل ی شبیه “ستاره” مصرف می گردد. در این مد تمام رایانه های موجود در شبکه ” به دستگاه ویِژگزینشه با نام ” هاب ” متصل خواهند شد. ویژگی ها ی توپولوژی STAR
ـ آسانی سرویس شبکه: توپولوژی STAR حاوی تعدادی از نقاط اتصالی در نقطه مرکزی است . ویژگی فوق تغییر در ساختار سرویس شبکه را آسان می نماید.
– در هر اتصال یکدستگاه: نقاط اتصالی در شبکه ذاتا” مستعد اشکال می باشند . در توپولوژی STAR اشکال در اتصال باعث خروج آن خط از شبکه سرویس و اشکال زدائی خط مزبور است . عملیات فوق تاثیری در عملکردبقیه رایانه های موجود در شبکه نخواهد گذاشت .
– کنترل مرکزی و عیب یابی: با توجه به این مسئله که نقطه مرکزی مستقیما” به هر ایستگاه موجود در شبکه متصل است اشکالات و ایرادات در شبکه بآسانی تشخیص مهار خواهند گردید.
– نحوه های آسان دستیابی: هر اتصال در شبکه حاوی یک نقطه مرکزی یک گره جانبی است . در چنین حالتی دستیابی به محیط انتقال حهت ارسال دریافت اطلاعات دارای الگوریتمی آسان خواهد بود. ▪ معایب توپولوژی STAR
ـ خیلی بودن طول کابل: بدلیل اتصال مستقیم هر گره به نقطه مرکزی ، میزان بسیاری کابل مصرف می شود. با تذکر به اینکه هزینه کابل نسبت به تمام شبکه ، کم است ، تراکم در کانال کشی جهت کابل ها مسائل مربوط به نصب پشتیبنی آنها بطور قابل توجه ی تعرفه ها را افزایش خواهد داد.
ـ مساله بودن توسعه: اضافه نمودن یک گره به شبکه مستلزم یک اتصال از نقطه مرکزی به گره نو است . با اینکه در زمان کابل کشی پیش بینی های لازم جهت گسترش در نظر گرفته می شود ولی در برخی هم اکنون ت مثل وقتی که طول بسیاری از کابل مورد نیاز بوده و یا اتصال مجموعه ای از گره های غیر قابل پیش بینی اولیه ، گسترش شبکه را با مساله مواجه خواهد کرد. – وابستگی به نقطه مرکزی . در صورتیکه نقطه مرکزی ( هاب ) در شبکه با مساله مواجه شود تمام شبکه غیرقابل مصرف خواهد بود.
▪ توپولوژی RING
در این نوع توپولوژی تمام رایانه ها بصورت یک حلقه به یکدیگر ارتباط می گردند. تمام رایانه های موجود در شبکه ( سرویس دهنده سرویس گیرنده ) به کابل که بصورت دایره بسته است ، متصل می گردند. در مدل فوق هر گره به دو و فقط دو همسایه مجاور خود متصل است . اطلاعات از گره مجاور دریافت به گره بعدی ارسال می شوند. پس داده ها تنها در جهت حرکت کرده از ایستگاهی به ایستگاه دیگر انتقال پیدا می کنند.
▪ ویژگی ها ی توپولوژی RING
ـ کم بودن طول کابل: طول کابلی که در این مدل بکار گرفته می شود قابل مقایسه به توپولوژی BUS نبوده و طول کمی را در بردارد. ویژگی فوق باعث کاهش تعداد اتصالات ( کانکتور) در شبکه شده ضریب اعتماد به شبکه را ارتقا خواهد داد.
– نیاز به فضائی ویِژگزینشه جهت انشعابات در کابل کشی نخواهد بود.ب استفاده از یک کابل جهت اتصال هر گره به گره همسایه اش ، اختصاص محل هائی ویِژگزینشه بمنظور کابل کشی ضرورتی نخواهد داشت .
– مناسب جهت فیبر نوری . مصرف از فیبر نوری باعث بالا رفتن نرخ سرعت انتقال اطلاعات در شبکه است. چون در توپولوژی فوق ترافیک داده ها در جهت است می توان از فیبر نوری بمنظور محیط انتقال مصرف کرد.در صورت تمایل می توان در هر بخش ازشبکه از یک نوع کابل بعنوان محیط انتقال استفاده کرد . مثلا” در محیط های ادرای از مد های مسی در محیط کارخانه از فیبر نوری مصرف کرد.
معایب توپولوژی RING
– اشکال در گره باعث اشکال در تمام شبکه می گردد. در صورت ظهور اشکال در گره تمام شبکه با اشکال مواجه خواهد شد. و تا وقتی که گره معیوب از شبکه خارج نگردد ، هیچطور ترافیک اطلاعاتی را روی شبکه نمی توان داشت .
– اشکال زدائی مساله است . ظهور اشکال در گره می تواند روی تمام گرههای دیگر اثر گذار باشد. بمنظور عیب یابی می بایست چندین گره تحلیل تا گره مورد نظر پیدا گردد.
– تغییر در ساختار شبکه مساله است . در وقت گسترش یا اصلاح حوزه جغرافیائی تحت پوشش شبکه ، بدلیل ماهیت حلقوی شبکه مسائل ی بوجود خواهد آمد .
– توپولوژی بر روی نوع دستیابی تاثیر می گذارد. هر گره در شبکه دارای مسئولیت عبور دادن داده ای است که از گره مجاور دریافت داشته است . قبل از اینکه یک گره بتواند داده خود را ارسال نماید می بایست به این اطمینان برسد که محیط انتقال برای استفاده قابل دستیابی است .
▪ تقسیم بندی بر طبق حوزه جغرافی تحت پوشش: شبکه های رایانه ی با توجه به حوزه جغرافیائی تحت پوشش به سه گروه تقسیم می گردند :
۱) شبکه های مکانی ( کوچک ) LAN
۲) شبکه های مبوسیله MAN
۳) شبکه های وسیع WAN
۱) شبکه های LAN . حوزه جغرافیائی که بوسیله این نوع از شبکه ها پوشش داده می شود یک محیط کوچک نظیر ساختمان اداری است . این نوع از شبکه ها دارای خصوصیات ی زیر هستند :
▪ توانائی ارسال اطلاعات با سرعت بالا
▪ محدودیت فاصله
قابلیت استفاده از محیط مخابراتی ارزان شبیه خطوط تلفن بمنظور ارسال اطلاعات
نرخ پایین خطاء در ارسال اطلاعات با توجه به محدود بودن فاصله
۲) شبکه های MAN . حوزه جغرافیائی که توسط این نوع شبکه ها پوشش داده می شود ، در حد اندازه یک شهر یا شهرستان است . خصوصیات ی این نوع از شبکه ها بشرح زیر است :
▪ پیچیدگی بیشتر نسبت به شبکه های محلی
▪ قابلیت ارسال تصاویر و صدا
▪ قابلیت ایجاد رابطه بین چندین شبکه
۳) شبکه های WAN . حوزه جغرافیائی که بوسیله این نوع شبکه ها پوشش داده می شود در حد اندازه کشور قاره است .
ویژگی این نوع شبکه ها بشرح زیر است :
▪ قابلیت ارسال اطلاعات بین کشورها و قاره ها
▪ قابلیت ایجاد رابطه بین شبکه های LAN
▪ سرعت پایین ارسال اطلاعات نسبت به شبکه های LAN
▪ نرخ خطای بالا با توجه به گستردگی محدوده تحت پوشش
● کابل در شبکه
در شبکه های مکانی از کابل بعنوان محیط انتقال بمنظور ارسال اطلاعات استفاده می گردد.ازچندین نوع کابل در شبکه های مکانی مصرف می گردد. در گاهی مسائل ممکن است در یک شبکه صرفا” از یک نوع کابل استفاده و یا با توجه به شرایط موجود از چندین نوع کابل مصرف گردد. نوع کابل گزینش شده برای یک شبکه به عوامل مفرق ی شبیه : توپولوژی شبکه، پروتکل اندازه شبکه بستگی خواهد داشت . آبرخی از خصایص خصوصیات ی مفرق هر یک از کابل ها تاثیر هر یک از آنها بربقیه خصوصیات ی شبکه، بمنظور طراحی پیاده سازی یک شبکه خوب بسیار ضروری است .
▪ کابل Unshielded Twisted pair )UTP)
متداولترین نوع کابلی که در انتقال اطلاعات مصرف می گردد کابل های بهم تابیده هستند . این نوع کابل ها دارای دو رشته سیم به پیچیده بوده که هر دو نسبت زمین دارای امپدانش یکسان هستند . بدین ترتیب امکان اثر پذیری این نوع کابل ها از کابل های مجاور یابقیه منابع خارجی کاهش خواهد یافت . کابل های بهم تابیده دارای دو مدل مفرق : Shielded ( روکش دار ) Unshielded ( بدون روکش ) هستند . کابل UTP نسبت به کابل STP بمراتب متداول تر بوده در اکثر شبکه های مکانی استفاده می گردد.کیفیت کابل های UTP متغیر بوده از کابل های معمولی استفاده شده برای تلفن تا کابل های با سرعت بالا را حاوی می گردد. کابل دارای چهار زوج سیم بوده و درون یک روکش قرار می گیرند. هر زوج با تعداد معین ی پیچ تابانده شده ( در واحد اینچ ) تا تاثیر پذیری آن ازبقیه زوج ها و یاسایر دستگاههای الکتریکی کم شدن یابد.
● کاربردهای شبکه
هسته اصلی سیستم های توزیع اطلاعات را شبکه های رایانه ی تشکیل می دهند. مفهوم شبکه های رایانه ی بر پایه اتصال رایانه ها و دیگر تجهیزات سخت افزاری به یکدیگر برای ایجاد امکان ارتباط و تبادل اطلاعات استوار شده است. گروهی از رایانه ها دیگر تجهیزات متصل به را شبکه می نامند. رایانه هایی که در یک شبکه واقع هستند ، میتوانند اطلاعات، پیام، برنامه سخت افزارها را بین یکدیگر به اشتراک بگذارند. به اشتراک گذاشتن اطلاعات، پیام ها نرم افزار ها، تقریباً برای تمام قابل تصور است در این فرایند ورژن ها یا کپی اطلاعات نرم افزار ی از رایانه به رایانه دیگر منتقل می شود. ی که از به اشتراک گذاشتن سخت افزار سخن می گوییم به مفهوم آن است که تجهیزاتی نظیر چاپگر یا دستگاه مودم را می توان به رایانه متصل کرد و از رایانه دیگر واقع در همان شبکه، از آن ها استفاده نمود.
به عنوان مثال در سازمان ً اطلاعات مربوط به حقوق و دستمزدپرسنل در بخش حسابداری نگهداری می شود. در صورتی که در این سازمان از شبکه رایانه ی استفاده شده باشد، مدیر سازمان می تواند از دفتر به این اطلاعات دسترسی یابد آن ها را مورد ارزیابی قرار دهد. به اشتراک گذاشتن اطلاعات و منابع برنامه ی سخت افزاری دارای مزیت های زیادی است. شبکه های رایانه ی می توانند تقریباً هر نوع اطلاعاتی را به هر شخصی که به شبکه دسترسی داشته باشد عرضه کنند. این ویژگی امکان پردازش غیر متمرکزاطلاعات را فراهم می نماید . در قدیم به علت محدود بودنراهنمای های انتقال اطلاعات کلیه فرایند های پردازش آن هم در محل انجام می گرفته است. سهولت و سرعتروش های امروزی انتقال اطلاعات در مقایسه باروش هایی مثل انتقال دیسکت یا نوار باعث شده است که ارتباطات آدم ی نیز علاوه بر مکالمات صوتی، رسانه ای بیابند.
به کمک شبکه های رایانه ی می توان در تعرفه های مربوط به تجهیزات گران قیمت سخت افزاری شبیه هارد دیسک، دستگاه های ورود اطلاعات و… صرفه جویی کرد. شبکه های رایانه ی، نیازهای کاربران در نصب منابع سخت افزاری را رفع کرده یا به حداقل می رسانند. از شبکه های رایانه ی می توان برای استاندارد سازی برنامه های کاربردی نظیر واژه پردازها صفحه وسیع ها، استفاده کرد. یک برنامه کاربردی می تواند در یک رایانه مرکزی واقع در شبکه اجرا شود و کاربران بدون نیاز به نگهداری ورژن اصلی برنامه، از آن در رایانه استفاده کنند.
استاندارد سازی برنامه های کاربردی دارای این مزیت است که تمام کاربران و یک نسخه معین استفاده می کنند. این مساله باعث می شود تا پشتیبانی شرکـت عرضه کننده برنامه از محصول تسهیل شده و مراقبت از آن به شکل اثر گذار تری انجام شود. مزیت دیگر مصرف از شبکه های رایانه ی، امکان استفاده از شبکه برای برقراری ارتباطات روی خط (Online) از طریق ارسال پیام است. به عنوان مثال مدیران می توانند برای رابطه با تعداد بسیاری از کارمندان از پست الکترونیکی مصرف کنند.
● تاریخچه پیدایش شبکه
در سال ۱۹۵۷ نخستین ماهواره، یعنی اسپوتنیک توسط اتحاد جماهیر شوروی سابق به فضا پرتاب شد. در همین زمان رقابت سختی از نظر تسلیحاتی بین دو ابرقدرت آن زمان جریان داشت جهان در زمان رقابت سختی از نظر تسلیحاتی بین دو ابر قدرت آن وقت جریان داشت و جهان در زمان جنگ سرد به سر می برد. وزارت دفاع امریکا در واکنش به این اقدام رقیب نظامی خود، آژانس پروژه های تحقیقاتی پیشرفته یا آرپا (ARPA) را تاسیس کرد. یکی از پروژه های با اهمیت این آژانس تامین ارتباطات در زمان جنگ جهان ی اقطعا لی تعریف شده بود. در همین سال ها در مراکز تحقیقاتی غیر نظامی که بر امتداد دانشگاه ها بودند، تلاش برای اتصال رایانه ها به یکدیگر در جریان بود. در آن رایانه های Mainframe از طریق ترمینال ها به کاربران سرویس می دادند. در اثر ارزش پیدا کردن این موضوع آژانس آرپا (ARPA) منابع مالی پروژه اتصال دو رایانه از راه دور به یکدیگر را در دانشگاه MIT بر عهده گرفت. در اواخر سال ۱۹۶۰ اولین شبکه رایانه ی بین چهار رایانه که دو تای آنها در MIT، یکی در دانشگاه کالیفرنیا دیگری در مرکز تحقیقاتی استنفورد قرار داشتند، راه اندازی شد. این شبکه آرپانت نامگذاری شد. در سال ۱۹۶۵ نخستین رابطه راه دور بین دانشگاه MIT یک مرکز دیگر برقرار گردید.
در سال ۱۹۷۰ شرکـت معتبر زیراکس یک مرکز تحقیقاتی در پالوآلتو تاسیس کرد. این مرکز در طول سال ها مهمترین فناوری های ارتباط با رایانه را معرفی کرده است از این نظریه به مرکز تحقیقاتی افسانه ای بدل گشته است. این مرکز تحقیقاتی که پارک (PARC) نیز نامیده می شود، به تحقیقات در زمینه شبکه های رایانه ی پیوست. تا این سال ها شبکه آرپانت به امور نظامی اختصاص داشت، ولی در سال ۱۹۲۷ به عموم معرفی شد. در این سال شبکه آرپانت مراکز رایانه ی بسیاری از دانشگاه ها مراکز تحقیقاتی را به هم متصل کرده بود. در سال ۱۹۲۷ نخستین نامه الکترونیکی از طریق شبکه منتقل گردید.
در این سال ها حرکتی غیر انتفاعی به نام MERIT که چندین دانشگاه بنیان گذار آن بوده اند، مشغول توسعهروش های اتصال کاربران ترمینال ها به رایانه مرکزی یا میزبان بود. مهندسان پروژه MERIT در تلاش برای ایجاد رابطه بین رایانه ها، مجبور شدند تجهیزات ضروری را خود طراحی کنند. آنان با طراحی تجهیزات واسطه برای مینی رایانه DECPDP-۱۱ نخستین بستر اصلی یا Backbone شبکه رایانه ی را ساختند. تا سال ها نمونه های اصلاح شده این رایانه با نام PCP یا Primary Communications Processor نقش میزبان را در شبکه ها ایفا می کرد. نخستین شبکه از این نوع که چندین ایالت را به متصل می کرد Michnet نام داشت.
روش اتصال کاربران به رایانه میزبان در آن وقت به این صورت بود که برنامه ویِژگزینشه بر روی رایانه مرکزی اجرا می شد. و رابطه کاربران را برقرار می کرد. ولی در سال ۱۹۷۶ نرم افزار جدید ی به نام Hermes عرضه شد که برای نخستین بار به کاربران اجازه می داد تا از طریق یک ترمینال به صورت تعلت ی مستقیما به سیـستم MERIT متصل شوند.این، نخستین باری بود که کاربران می توانستند در وقت برقراری رابطه از خود بپرسند: کدام میزبان؟
از وقایع با اهمیت تاریخچه شبکه های رایانه ی، ابداعروش سوئیچینگ بسته ای یا Packet Switching است. قبل از معرفی شدن اینروش از سوئیچینگ مداری یا Circuit Switching برای تعیین مسیر ارتباطی مصرف می شد. ولی در سال ۱۹۷۴ با پیدایش پروتکل ارتباطی TCP/IP از مفهوم Packet Switching استفاده وسیع تری شد. این پروتکل در سال ۱۹۸۲ جایگزین پروتکل NCP شد به پروتکل استاندارد برای آرپانت تبدیل گشت. در همین زمان یک شاخه فرعی بنام MILnet در آرپانت همچنان از پروتکل قبلی پشتیبانی می کرد به ارائه خدمات نظامی می پرداخت. با این تغییر و تحول، شبکه های بسیاری به بخش تحقیقاتی این شبکه متصل شدند آرپانت به اینترنت تبدیل گشت. در این سال ها اندازه ارتباطات شبکه ای ارتقا یافت و مفهوم ترافیک شبکه بیان شد.
مسیر یابی در این شبکه به کمک آدرس های IP به صورت ۳۲ بیتی انجام می گرفته است. هشت بیت اول آدرس IP به شبکه های مکانی تخصیص داده شده بود که سریع معین گشت تناسبی با نرخ افزایش شبکه ها ندارد باید در آن تجدید نظر شود. مفهوم شبکه های LAN شبکه های WAN در سال دهه ۷۰ میلادی از یکدیگر تفکیک شدند.
در آدرس دهی ۳۲ بیتی اولیه، بقیه ۲۴ بیت آدرس به میزبان در شبکه اشاره می کرد.
در سال ۱۹۸۳ سیستم نامگذاری دامنه ها (Domain Name System) به وجود آمد و اولین سرویس دهنده نامگذاری (Name Server) راه اندازی شد استفاده از نام به جای آدرس های عددی معرفی شد. در این سال تعداد میزبان های اینترنت از مرز ده هزار عدد فراتر رفته بود. اجزای شبکه
یک شبکه رایانه ی حاوی اجزایی است که برای درک کارکرد شبکه ضروری است تا با کارکرد هر یک از این اجزا آشنا شوید. شبکه های رایانه ی در نگاه کلی دارای چهار قسمت هستند . مهمترین بخش شبکه، رایانه سرویس دهنده (Server) نام دارد. سرور در واقع رایانه با قابلیت ها و سرعت بالا است.. تمام اجزای دیگر شبکه به رایانه سرور متصل می شوند. رایانه سرور وظیفه به اشتراک گذاشتن منابع شبیه فایل، دایرکتوری غیره را بین رایانه های سرویس گیرنده بر عهده دارد. معین ات رایانه های سرویس گیرنده می تواند بسیار متنوع باشد در شبکه واقعی Client ها دارای ارایش و معین ات سخت افزاری مفرق ی می باشند . تمام شبکه های رایانه ی دارای بخش سومی می باشند که بستر یا محیط انتقال اطلاعات را فراهم می نماید . متداول ترین محیط انتقال در شبکه کابل است.
تجهیزات جانبی یا منابع سخت افزاری نظیر چاپگر، مودم، هارددیسک، تجهیزات ورود اطلاعات شبیه اسکند غیره، تشکیل دهنده بخش چهارم شبکه های رایانه ی هستند . تجهیزات جانبی از طریق رایانه سرور در دسترس تمام رایانه های واقع در شبکه قرار می گیرند. شما می توانید بدون آنکه چاپگری مستقیماً به رایانه شما متصل باشد، از اسناد خود چاپ بگیرید. در عمل چاپگر از طریق سرور شبکه به رایانه شما متصل است.
● خصوصیات ی شبکه
همان گونه که قبلاً گفته شد، یکی از مهمترین اجزای شبکه های رایانه ی، رایانه سرور است. سرور مسئول ارائه خدماتی از قبیل انتقال فایل، سرویس های چاپ و غیره است. با افزایش اندازه ترافیک شبکه، ممکن است برای سرور مشکلات ی ظهور نماید . در شبکه های بزرگ برای حل این مشکل، از افزایش تعداد رایانه های سرور مصرف می شود که به این سرور ها، سرور های اختصاصی گفته می شود. دو نوع متداول این سرور ها عبارتند از File and Print server Application server. نوع اول یعنی سرویس دهنده فایل و چاپ مسئول ارائه خدماتی از قبیل ذخیره سازی فایل، حذف فایل و تغییر نام فایل است که این درخواست ها را از رایانه های سرویس گیرنده دریافت می نماید . این سرور همین طور مسئول مدیریت امور چاپگر هم هست.
وقت ی که کاربر درخواست دسترسی به فایلی واقع در سرور را ارسال می نماید ، رایانه سرور ورژن ای از فایـل کامل را برای آن کاربر ارسال می نماید . بدین ترتیب کاربر می تواند به صورت محلی، یعنی روی رایانه این فایـل را ویرایش نماید . رایانه سرویس دهنده چاپ، مسئول دریافت درخواست های کاربران برای چاپ اسناد است. این سرور این درخواست ها را در یک صف قرار می دهد و به نوبت آن ها را به چاپگر ارسال می نماید . این فرآیند Spooling نام دارد. به کمک Spooling کاربران می توانند بدون نیاز به انتظار برای اجرای فرمان Print به کار برروی رایانه خود ادامه دهند.
نوع دیگر سرور، Application Server نام دارد. این سرور مسئول اجرای برنامه های Client/Server تامین داده های سرویس گیرنده است. سرویس دهنده ها، اندازه بسیاری از اطلاعات را در نگهداری می کنند. برای امکان بازیابی سریع آسان اطلاعات، این داده ها در ساختار معین ذخیره می شوند. وقتی که کاربری درخواستی را به چنین سرویس دهنده ای ارسال می نماید . سرور نتیجه درخواست را به رایانه کاربر انتقال می دهد. به عنوان مثال یک مجموعه بازاریابی را در نظر بگیرید. این شرکـت در نظر دارد تا برای مجموعه ای از کالاها خود تبلیغ نماید . این مجموعه می تواند برای کاهش اندازه ترافیک، برای مشتریان با طیف درآمدهای معین ، فقط گروهی از محصولات را تبلیغ نماید.
علاوه بر سرور های یاد شده، در شبکه می توان برای خدماتی از قبیل پست الکترونیک، فکس، سرویس های دایرکتوری غیره هم سرورهایی اختصاص داد. اما بین سرور های فایل Application Server ها فرق های مهمی پنهان است. سرور فایـل در جواب به درخواست کاربر برای دسترسی به یک فایل، یک نسخه کامل از فایل را برای او ارسال می نماید درحالی که Application Server تنها نتایج درخواست کاربر را برای وی ارسال می نماید.● تقسیم بندی شبکه
▪ تقسیم بندی بر طبق گستره جغرافیایی (Range)
شبکه های رایانه ی بر طبق موقعیت مکان نصب دارای انواع مفرق ی هستند . یکی از مهمترین عوامل تعیین نوع شبکه مورد نیاز، طول فواصل ارتباطی بین اجزای شبکه است.
شبکه های رایانه ی گستره جغرافیایی مفرق ی دارند که از فاصله های کوچک در حدود چند متر شروع شده در بعضی از مواقع از فاصله بین چند کشور بالغ می شود. شبکه های رایانه ی بر اساس حداکثر فاصله ارتباطی آنها به سه نوع طبقه بندی می شوند. یکی از انواع شبکه های رایانه ی، شبکه مکانی (LAN) یا Local Area Network است. این نوع از شبکه دارای فواصل کوتاه مثل فواصل داخل ساختمانی یا حداکثر مجموعه ای از چند ساختمان است. برای مثال شبکه مورد استفاده یک کمپانی را در نظر بگیرید. در این شبکه حداکثر فاصله بین رایانه ها محدود به فاصله های بین طبقات ساختمان شرکت است .
در شبکه های LAN رایانه ها در سطح نسبتاً کوچکی توزیع شده اند ً بوسیله کابل به اتصال می یابند. به همین شبکه های LAN را گاهی وقتها به تسامح شبکه های کابلی هم می نامند.
نوع دوم شبکه های رایانه ی، شبکه های شهری MAN یا Metropolitan Area Network هستند . فواصل در شبکه های شهری از فواصل شبکه های LAN بزرگتر است و چنین شبکه هایی دارای فواصلی در حدود ابعاد شهری هستند . شبکه های MAN اکثرا ٌ ً از ترکیب ادغام دو یا چند شبکه LAN به وجود می آیند. به عنوان مثال از شبکه های MAN موردی را در نظر بگیرید که شبکه های LAN شهر را از دفتر مرکزی در شهر A به دفتر نمایندگی این مجموعه در شهر B متصل می سازد.
در نوع سوم شبکه های رایانه ی موسوم به WAN یا (Wide Area Network) یا شبکه های وسیع ، فواصل از انواع دیگر شبکه بیشتر بوده به فاصله هایی در حدود ابعاد کشوری یا قاره ای بالغ می شود. شبکه های WAN از ترکیب چندین شبکه LAN یا MAN ایجاد می گردند. شبکه اتصال دهنده دفاتر هواپیمایی یک مجموعه در شهرهای مختلف چند کشور، یک یک شبکه WAN است.
▪ تقسیم بندی بر طبق گره (Node)
این نوع از تقسیم بندی شبکه ها بر طبق ماهیت گره ها یا محل های اتصال خطوط ارتباطی شبکه ها انجام می شود. در این گروه بندی شبکه ها به دو نوع تقسیم بندی می شوند. فرق این دو گروه از شبکه ها در امکانات آن مخفی است. این دو نوع اصلی از شبکه ها، شبکه هایی از نوع مثل به نظیر (Peer to Peer) شبکه های مبتنی بر Server یا Server Based نام دارند. در یک شبکه مثل به نظیر یا Peer to Peer، بین گره های شبکه هیچ ترتیب یا سلسله مراتبی وجود ندارد تمام رایانه های واقع در شبکه از ارزش یا اولویت یافرادی برخوردار هستند . به شبکه Peer to Peer یک گروه کاری یا Workgroup گفته می شود. در این نوع از شبکه ها هیچ رایانه ی در شبکه به طور اختصاصی وظیفه ارائه خدمات شبیه سرور را ندارد. به این جهت نرخ های این نوع شبکه پایین بوده نگهداری از آنها نسبتاً آسان است . در این شبکه ها بر اساس آن که کدام رایانه دارای اطلاعات مورد نیاز دیگر رایانه هاست، همان دستگاه نقش سرور را برعهده می گیرد. بر اساس تغییر این وضعیت در هر لحظه هر از رایانه ها می توانند سرور باشند. و بقیه سرویس گیرنده. به دلیل کارکرد دوگانه هر از رایانه ها به عنوان سرور سرویس گیرنده، هر رایانه در شبکه لازم است تا بر نوع کارکرد خود تصمیم گیری نماید. این فرآیند تصمیم گیری، مدیریت ایستگاه کاری یا سرور نام دارد. شبکه هایی از نوع شبیه به نظیر مناسب استفاده در محیط هایی هستند که تعداد کاربران آن بیشتر از ۱۰ کاربر نباشد.
سیـستم علت هایی نظیر Windows NT Workstation، Windows ۹X یا Windows for Workgroup نمونه هایی از سیستم علت های با قابلیت ایجاد شبکه های مثل به شبیه هستند . در شبکه های شبیه به نظیر هر کاربری تعیین کننده آن است که در روی سیستم خود چه اطلاعاتی می تواند در شبکه به اشتراک گذاشته شود. این وضعیت شبیه آن است که هر کارمندی مسئول حفظ نگهداری اسناد خود است .
در نوع دوم شبکه های رایانه ی یعنی شبکه های مبتنی بر سرور، به تعداد محدودی از رایانه ها وظیفه عمل به عنوان سرور داده می شود. در سازمان هایی که دارای بیش از ۱۰ کاربر در شبکه هستند ، استفاده از شبکه های Peer to Peer نامناسب بوده و شبکه های مبتنی بر سرور ترجیح داده می شوند. در این شبکه ها از سرور اختصاصی برای پردازش اندازه بسیاری از درخواست های رایانه های سرویس گیرنده استفاده می شود و آنها مسئول حفظ امنیت اطلاعات خواهند بود. در شبکه های مبتنی بر سرور، مدیر شبکه، مسئول مدیریت امنیت اطلاعات شبکه است و بر تعیین سطوح دسترسی به منابع شبکه مدیریت می نماید . ب اینکه اطلاعات در چنین شبکه هایی فقط روی رایانه یا رایانه های سرور متمرکز هستند ، تهیه ورژن های پشتیبان از آنها آسان تر بوده تعیین برنامه زمانبندی مناسب برای ذخیره سازی تهیه نسخه های پشتیبان از اطلاعات به سهولت انجام می پذیرد. در چنین شبکه هایی می توان اطلاعات را روی چند سرور مراقبت نمود، یعنی حتی در صورت از کار افتادن محل ذخیره اولیه اطلاعات (رایانه سرور اولیه)، اطلاعات همچنان در شبکه موجود بوده و سیسـتم می تواند به صورت روی خط به کارکردخود ادامه دهد. به این نوع از سیـستم ها Redundancy Systems یا سیستم های یدکی می گویند. برای بهره گیری از ویژگی ها ی هر دو نوع از شبکه ها، ً سازمان ها از ترکیبی از شبکه های شبیه به مثل و مبتنی بر سرور استفاده می کنند. این نوع از شبکه ها، شبکه های ترکیبی یا Combined Network نام دارند. در شبکه های ترکیبی دو نوع سیسـتم علت برای تامین نیازهای شبکه مورد استفاده قرار می گیرند. به عنوان مثال یک سازمان می تواند از سیـستم علت Windows NT Server برای به اشتراک گذاشتن اطلاعات مهم و برنامه های کاربردی در شبکه خود استفاده کنند. در این شبکه، رایانه های Client می توانند از سیستم علت ویندوز ۹۵ استفاده کنند. در این وضعیت، رایانه ها می توانند ضمن قابلیت دسترسی به اطلاعات سرور ویندوز NT، اطلاعات شخصی را با دیگر کاربران به اشتراک بگذارند.
● تقسیم بندی شبکه ها بر طبق توپولوژی
نوع آرایـش یا همبندی اجزای شبکه بر مدیریت و قابلیت گسترش شبکه اثر می گذارد. برای طرح بهترین شبکه از جهت پاسخگویی به نیازمندی ها، درک انواع آرایـش شبکه دارای ارزش زیادی است. انواع همبندی شبکه، بر سه نوع توپولوژی استوار شده است. این انواع عبارتند از:
▪ توپولوژی خطی یا BUS
▪ حلقه ای یا RING
▪ ستاره ای یا STAR.
توپولوژی BUS آسان ترین توپولوژی مورد استفاده شبکه ها در اتصال رایانه ها است. در این ارایش تمام رایانه ها به صورت ردیفی به یک کابل متصل می شوند. به این کابل در این آرایش، بستر اصلی (Back Bone) یا قطعه (Segment) اطلاق می شود. در این آرایش، هر رایانه آدرس یا نشانی رایانه مقصد را به پیام خودافزوده و این اطلاعات را به صورت یک سیگنال الکتریکی روی کابل ارسال می نماید . این سیگنال بوسیله کابل به تمام رایانه های شبکه ارسال می شود. رایانه هایی که نشانی آن ها با نشانی ضمیمه شده به پیام انطباق داشته باشد، پیام را دریافت می کنند. در کابل های رابطه دهنده رایانه های شبکه، هر سیگنال الکتریکی بعد از رسیدن به انتهای کابل، منعکـس شده دوباره در مسیر مخالف در کابل به حرکت در می آید. برای پیشگیری از انعکاس سیگنال در انتهای کابل ها، از انتها دهنده یا Terminator مصرف می شود. فراموش کردن این قطعه کوچک گاهی وقتها سبب از کار افتادن کل شبکه می شود. در این ارایش شبکه، در صورت از کار افتادن هر یک از رایانه ها آسیبی به کارکرد کلی شبکه وارد نخواهد شد. در مساوی این مزیت اشکال این توپولوژی در آن است که هر از رایانه ها باید برای ارسال پیام منتظر فرصت باشد. به جمله دیگر در این توپولوژی در هر لحظه فقط رایانه می تواند پیام ارسال نماید . اشکال دیگر این توپولوژی در آن است که تعداد رایانه های واقع در شبکه تاثیر معکوس و شدیدی بر کارایی شبکه می گذارد. در صورتی که تعداد کاربران زیاد باشد، سرعت شبکه به میزان قابل توجه ی نماید می شود. علت این امر آن است که در هر لحظه یک رایانه باید برای ارسال پیام مدت بسیاری به انتظار بنشیند. علت با اهمیت دیگری که باید در نظر گرفته شود آن است که در صورت آسیب دیدگی کابل شبکه، رابطه در کل شبکه قطع شود.
آرایـش نوع دوم شبکه های رایانه ی، ارایش ستاره ای است. در این آرایـش تمام رایانه های شبکه به قطعه مرکزی به نام Hub متصل می شوند. در این ارایش اطلاعات قبل از رسیدن به مقصد از هاب عبور می کنند. در این نوع از شبکه ها در صورت از کار افتادن یک رایانه یا بر اثر قطع شدن یک کابل، شبکه از کار خواهد افتاد. از طرف دیگر در این نوع همبندی، اندازه بسیاری از کابل کشی مورد نیاز خواهد بود، ضمن آنکه بر اثر از کار افتادن هاب، کل شبکه از کار خواهد افتاد.
سومین نوع توپولوژی، حلقه ای نام دارد. در این توپولوژی شبیه ارایش BUS، تمام رایانه ها توسط کابل به هم متصل می شوند. ولی در این نوع، دو انتهای کابل به هم متصل می شود و یک حلقه تشکیل می گردد. به این ترتیب در این ارایش نیازی به مصرف از قطعه انتها دهنده یا Terminator نخواهد بود. در این نوع از شبکه هم سیگنال های مخابراتی در طول کابل حرکت کرده و از تمام رایانه ها عبور می کنند تا به رایانه مقصد برسند. یعنی تمام رایانه ها سیگنال را دریافت کرده بعد از تقویت، آن را به رایانه بعدی ارسال می کنند. به همین جهت به این توپولوژی، توپولوژی فعال یا Active هم گفته می شود. در این توپولوژی در صورت از کار افتادن هر یک از رایانه ها، کل شبکه از کار خواهد افتاد، زیرا همان گونه که گفته شده هر رایانه وظیفه دارد تا سیگنال ارتباطی (که به آن نشانه یا Token گفته می شود) را دریافت کرده ، تقویت نماید دوباره ارسال نماید. این حالت را نباید با دریافت خود پیام غلط بگیرد. این حالت چیزی شبیه عمل رله در فرستنده های تلوزیونی است.
از ترکیب توپولوژی های ستاره ای، حلقه ای خطی، یک توپولوژی ترکیبی (Hybrid) به دست می آید. از توپولوژی هیبرید در شبکه های بزرگ استفاده می شود. توپولوژی هیبرید دارای دو نوع است. نوع اول توپولوژی خطی – ستاره ای نام دارد. همان گونه که از نام آن بر می آید، در این آرایـش چندین شبکه ستاره ای به صورت خطی به هم رابطه داده می شوند. در این وضعیت اختلال در کارکرد رایانه ، تاثیر در بقیه شبکه ایجاد نمی نماید . ضمن آنکه در صورت از کار افتادن هاب فقط بخشی از شبکه از کار خواهد افتاد. در صورت آسیب دیدگی کابل اتصال دهنده هاب ها، فقط رابطه رایانه هایی که در گروه های مفرق هستند قطع خواهد شد رابطه داخلی شبکه پایدار می ماند. نوع دوم نیز توپولوژی ستاره ای – حلقه ای نام دارد. در این توپولوژی هاب های چند شبکه از نوع حلقه ای در الگوی ستاره ای به یک هاب مرکزی متصل می شوند.
● امنیت شبکه
یکی از با اهمیت ترین کار های مدیر شبکه، تضمین امنیت منابع شبکه است. دسترسی غیر مجاز به منابع شبکه یا ایجاد آسیب عمدی یا غیر عمدی به اطلاعات، امنیت شبکه را مختل می نماید . از طرف دیگر امنیت شبکه نباید آنچنان باشد که کارکرد عادی کاربران را مساله سازد. برای تضمین امنیت اطلاعات و منابع سخت افزاری شبکه، از دو مدل امنیت شبکه مصرف می شود. این مدل ها عبارتند از: امنیت در سطح اشتراک (Share-Level) امنیت در سطح کاربر (User-Level). در مدل امنیت در سطح اشتراک، این عمل با انتساب اسم رمز یا Password برای هر ترفند شبکه – به اشتراک گذاشته تامین می شود. دسترسی به منابع مشترک تنها وقت ی برقرار می گردد که کاربر اسم رمز صحیح را برای ترفند شبکه – به اشتراک گذاشته شده را به درستی بداند.
به عنوان مثال اگر سندی قابل دسترسی برای سه کاربر باشد، می توان با نسبت دادن اسم رمز به این سند مد امنیت در سطح Share-Level را پیاده سازی کرد. منابع شبکه را می توان در سطوح مختلف به اشتراک گذاشت. برای مثال در سیـستم علت ویندوز ۹۵ می توان دایرکتوری ها را بصورت تنها خواندنی (Read Only)، برحسب اسم رمز یا به شکل کامل (Full) به اشتراک گذاشت. از مدل امنیت در سطح Share-Level می توان برای ایجاد بانک های اطلاعاتی ایمن مصرف کرد.
در مـدل دوم یعنی امنیت در سطح کاربران، دسترسی کاربران به منابع به اشتراک گذاشته شده با دادن اسم رمز به کاربران تامیین می شود. در این مدل کاربران در زمان اتصال به شبکه باید اسم رمز و کلمه عبور را وارد نمایند. در اینجا سرور مسئول تعیین اعتبار اسم رمز و کلمه عبور است. سرور در وقت دریافت درخواست کاربر برای دسترسی به ترفند شبکه – به اشتراک گذاشته شده، به بانک اطلاعاتی مراجعه کرده درخواست کاربر را رد یا قبول می نماید .
فرق این دو مـدل در آن است که در مـدل امنیت در سطح Share-Level، اسم رمز به ترفند شبکه – نسبت داده شده و در مـدل دوم اسم رمز کلمه عبور به کاربر نسبت داده می شود. بدیهی است که مدل امنیت در سطح کاربر بسیار مستحکم تر از مـدل امنیت در سطح اشتراک است. بسیاری از کاربران به راحتی می توانند اسم رمز ترفند شبکه – را به دیگران بگویند. اما اسم رمز و کلمه عبور شخصی را نمی توان به آسانی به شخص دیگری منتقل کرد.
● آشنایی با مـدل OSI (هفت لایه شبکه)
هر کار ی در شبکه مستلزم رابطه بین برنامه و سخت افزار رایانه اجزای دیگر شبکه است. انتقال اطلاعات بین رایانه های مختلف در شبکه وابسته به انتقال اطلاعات بین بخش های برنامه ی سخت افزاری داخل هر از رایانه هاست. هر از فرایند های انتقال اطلاعات را می توان به بخش های کوچک تری تقسیم کرد. هر از این کار های کوچک را سیستم علت بر اساس دسته ای از قوانین معین انجام می دهد. این قوانین را پروتکل می نامند. پروتکل ها تعیین کنندهروش کار در رابطه بین بخش های نرم افزار ی و سخت افزاری شبکه می باشند . بخش های نرم افزار ی و سخت افزاری تولیدکنندگان مختلف دارای مجموعه پروتکل های مفرق ی هستند .
برای استاندارد سازی پروتکل های ارتباطی، سازمان استاندارد های بین المللی (ISO) در سال ۱۹۸۴ اقدام به تعیین مـدل مرجع OSI یا Open Systems Interconnection نمود. مدل مرجع OSI ارائه دهنده چارچوب طراحی محیط های شبکه ای است. در این مـدل ، جزئیات بخش های نرم افزار ی و سخت افزاری برای ایجاد سهولت انتقال اطلاعات بیان شده است در آن کلیه کار های شبکه ای در هفت لایه مدل سازی می شود. زمان نقد فرآیند انتقال اطلاعات بین دو رایانه ، مد هفت لایه ای OSI روی هر یک از رایانه ها پیاده سازی می گردد. در نقد این فرآیند ها می توان عملیات انتقال اطلاعات را بین لایه های متناظر مـدل OSI واقع در رایانه های مبدا مقصد در نظر گرفت. این تجسم از انتقال اطلاعات را انتقال مجازی (Virtual) می نامند. اما انتقال واقعی اطلاعات بین لایه های مجاور مد OSI واقع در یک رایانه انجام می شود. در رایانه مبدا اطلاعات از لایه فوقانی به طرف لایه تحتانی مـدل OSI حرکت کرده از آنجا به لایه زیرین مـدل OSI واقع در رایانه مقصد ارسال می شوند. در رایانه مقصد اطلاعات از لایه های زیرین به طرف بالاترین لایه مدل OSI حرکت می کنند. عمل انتقال اطلاعات از یک لایه به لایه دیگر در مدل OSI از طریق واسطه ها یا Interface ها انجام می شود. این واسطه ها تعیین کننده سرویس هایی می باشند که هر لایه مـدل OSI می تواند برای لایه مجاور فراهم آورد.
بالاترین لایه مـدل OSI یا لایه هفت، لایه کاربرد یا Application است. این لایه تامیین کننده سرویس های پشتیبانی برنامه های کاربردی شبیه انتقال فایل، دسترسی به بانک اطلاعاتی پست الکترونیکی است.
لایه شش، لایه نمایش یا Presentation است. این لایه تعیین کننده فرمت یا قالب انتقال داده ها بین رایانه های واقع در شبکه است. این لایه در رایانه مبدا داده هایی که باید انتقال داده شوند را به قالب میانی تبدیل می نماید . این لایه در رایانه مقصد اطلاعات را از قالب میانی به قالب اولیه تبدیل می نماید .
لایه پنجم در این مدل ، لایه جلسه یا Session است. این لایه بر برقراری اتصال بین دو برنامه کاربردی روی دو رایانه مختلف واقع در شبکه نظارت دارد. همین طور تامین کننده همزمانی کار های کاربر هست.
لایه چهارم یا لایه انتقال (Transmission) مسئول ارسال دریافت اطلاعات کمک به رفع خطاهای ایجاد شده در طول رابطه است. وقتی که حین یک رابطه خطایی ظهور دهد، این لایه مسئول تکرار عملیات ارسال داده است.
لایه سوم در مدل OSI، مسئول آدرس یا نشانی گذاری پیام ها تبدیل نشانی های منطقی به آدرس های فیزیکی است. این لایه همین طور مسئول مدیریت بر مسائل مربوط به ترافیک شبکه مثل نماید شدن جریان اطلاعات است. این لایه، لایه شبکه یا Network نام دارد.
لایه دوم مدل OSI، لایه پیوند یا Data Link است. این لایه وظیفه دارد تا اطلاعات دریافت شده از لایه شبکه را به قالبی منطقی به نام فریم (Frame) تبدیل نماید . در رایانه مقصد این لایه همچنین مسئول دریافت بدون خطای این فریم ها است.
لایه زیرین در این مد ، لایه فیزیکی یا Physical است. این لایه اطلاعات را بصورت جریانی از رشته های داده ای و بصورت الکترونیکی روی کابل هدایت می نماید . این لایه تعریف کننده رابطه کابل کارت شبکه و همین طور تعیین کننده تکنیک ارسال دریافت داده ها نیز هست.
● پروتکل ها
فرآیند به اشتراک گذاشتن اطلاعات نیازمند رابطه همزمان شده ای بین رایانه های شبکه است. برای ایجاد سهولت در این فرایند، برای هر یک از کار های رابطه شبکه ای، مجموعه ای از دستور العمل ها تعریف شده است. هر دستور العمل ارتباطی پروتکل یا قرارداد نام دارد. پروتکل تامین کننده توصیه هایی برای برقراری رابطه بین اجزای نرم افزار ی و سخت افزاری در انجام کار شبکه ای است. هر کار شبکه ای به چندین وهله سیستم اتیک تفکیک می شود.
هر وهله با مصرف از پروتکل منحصر به فرد، عمل معین را انجام می دهد. این مراحل باید با ترتیب یکسان در تمام رایانه های واقع در شبکه انجام شوند. در رایانه مبدا مراحل ارسال داده از لایه بالایی شروع شده به طرف لایه زیرین ادامه می یابد. در رایانه مقصد مراحل مشابه در جهت معکوس از پایین به بالا انجام می شود. در رایانه مبدا، پروتکل اطلاعات را به قطعات کوچک شکسته، به آن ها آدرس هایی نسبت می دهند و قطعات حاصله یا بسته ها را برای ارسال از طریق کابل آماده می کنند. در رایانه مقصد، پروتکل ها داده ها را از بسته ها خارج کرده به کمک نشانی های آن ها بخش های مختلف اطلاعات را با ترتیب صحیح به هم پیوند می دهند تا اطلاعات به صورت اولیه بازیابی شوند.
پروتکل های مسئول فرآیندهای ارتباطی مختلف برای پیشگیری از تداخل و یا عملیات ناتمام، لازم است که به صورت گروهی به کار گرفته شوند. این عمل به کمک گروهبندی پروتکل های مختلف در معماری لایه ای به نام Protocol Stack یا پشته پروتکل انجام می گیرد. لایه های پروتکل های گروه بندی شده با لایه های مـدل OSI انطباق دارند. هر لایه در مـدل OSI پروتکل معین ی را برای انجام کار های خود بکار می برد. لایه های زیرین در پشته پروتکل ها تعیین کننده راهنمای ی برای اتصال اجزای شبکه از تولیدکنندگان مختلف به یکدیگر است. لایه های بالایی در پشته پروتکل ها تعیین کننده معین ه های جلسات ارتباطی برای برنامه های کاربردی هستند . پروتکل ها بر طبق آن که به کدام لایه از مـدل OSI متعلق باشند، سه نوع طبقه بندی می شوند. پروتکل های مربوط به سه لایه بالایی مـدل OSI به پروتکل های Application یا کاربرد مشهور هستند .
پروتکل های لایه Application تامیین کننده سرویس های شبکه در رابطه بین برنامه های کاربردی با یکدیگر هستند . این سرویس ها حاوی انتقال فایل، چاپ، ارسال پیام سرویس های بانک اطلاعاتی می باشند . پروتکل های لایه نمایش یا Presentation وظیفه قالب بندی نمایش اطلاعات را قبل از ارسال بر عهده دارند. پروتکل های لایه جلسه یا Session اطلاعات مربوط به جریان ترافیک را به داده ها اضافه می کنند.
پروتکل های نوع دوم که به پروتکل های انتقال (Transparent) مشهور هستند ، منطبق بر لایه انتقال مـدل OSI هستند . این پروتکل ها اطلاعات مربوط به ارسال بدون خطا یا در واقع تصحیح خطا را به داده ها می افزایند. وظایف سه لایه زیرین مـدل OSI بر عهده پروتکل های شبکه است. پروتکل های لایه شبکه تامیین کننده فرآیندهای آدرس دهی و مسیریابی اطلاعات هستند . پروتکل های لایه Data Link اطلاعات مربوط به ارزیابی و کشف خطا را به داده ها اضافه می کنند و به درخواست های ارسال مجدد اطلاعات جواب می گویند. پروتکل های لایه فیزیکی تعیین کننده استاندارد های ارتباطی در محیط معین ی می باشند .
مهرداد امن زاده
انجمن علمی دانشگاه شیخ بهایی

درباره ی admin

مطلب پیشنهادی

افزایش کامنت فارسی اینستاگرام

افزایش کامنت فارسی اینستاگرام نحوه افزایش کامنت فارسی اینستاگرام -اگر به فکر افزایش کامنت فارسی …

سوپروب close
خرید بک لینک