خانه / مقالات / تحلیل فیلم دیدنی شورشیرین.

تحلیل فیلم دیدنی شورشیرین.

ارزیابی فیلم زیبا شورشیرین.
articles 5271 تحلیل  فیلم دیدنی شورشیرین.
دانلد فیلم بزرگسالان
دانلود فیلم

سینمانگار: حسین ارومیه چی ها: فیلم جالب به عنوان اثری که قرار است شرح ماوقع آنچه را که یکی از فرماندهان مهم و مهم زمان دفاع مقدس انجام داده به عکس بکشد تا حدودی موفق است.ولی مساله دقیقا از همین جا شروع می شود. اینکه اسطوره فیلم جالب ؛ محمود کاوه را باید به قدر کفایتبشناسیم بعد به سراغ فیلم زیبا برویم. بدون معرفت قبلی از این شخصیت بالطبع با شخصیتی روبه رو خواهیم شد که قطعا دچار خلل هایی در شخصیت پردازی است. یعنی چنین شخصیتی آن طور که باید در فیلم زیبا نامه به مخاطبِ بی اطلاع معرفی نمی شود. اینکه تمام با شنیدن نام او برآشفته می شوند و در می روند فقط از آنجا ناشی می شود که فیلم زیبا نامه نویس بنایش را گذاشته بر ادای دین و نه بیشتر. ادای دینی که هر چند تا حدودی بنا بر مستندات تازیخی اش و نوع روایتش به سرانجام می رسد ولی حتی در چنین حالتی هم پرسش های مهم را در ذهن همان تماشاگر حتی مطلع باقی می گذارد. حتی همان داستانک فرعی که در واقع گریزی است به جریان اصلی جنگ بین منافقان بوکان دولت وقت، بدون هیچ کارکرد منطقی حکم یک وسائل آسان را برای فیلـم نامه نویس پیدا می نماید . اینکه پدری برای عروسی پسرش قصد مسافرت به سقز را دارد و در راه با درگیری منافقان اسیر می شود تا حدودی ما را با کلیت قصه جزئیاتش آشنا می نماید . اما اینکه به یکباره تمام چیز رها می شود با تدبیری سردستی از او به عنوان طعم ه ای استفاده می شود که دشمن اصلی آنها را که بالطبع محمود کاوه است ما هم بی هیچ چون چرایی باید این مساله را تا انتهای فیلـم بر خودمان دیکته کنیم که محمود کاوه دشمن اصلی ضدانقلاب مستقر در بوکان است آنها می خواهند سر به تن او نباشد، سر به نیست نماید . تنها به خاطر اینکه او قبلا پاسدار ارتش بوده اما با رفتار واکنشهایی که از او می بینیم بسیار او را سنخ پسرش که او هم در ارتش است نمی بینیم. تمام این اتفاقات در حالی می افتد که ما کماکان به دنبال این هستیم که جهت چه ضد انقلاب با محمود کاوه چنین مشکلی را داشته. ولی به علت ذیغ می پذیریم و پیگیر ادامه جریان می شویم. داستانی که در ارائه چهره منافقین مززمان تا حدودی بی پرده و به جا از خشونتی عریان بهره می برد و ابایی ندارد که از نشان دادن برخی از جنایات آنها که اتفقا زبانزد شده طفره برود. ولی گاف مهم فیلم دیدنی نامه بدون شک آنجاست که وقتی آن پاسدار ارتش سابق که برای نجات جان خانواده اش مجبور می شود به عنوان نفوذی وارد دستگاه کاوه هم رزمانش شود لو می رود در ادامه درگیریها به کاوه و گروهش می پیوندد، دشمن یا حزب منافق هیچ اقدامی علیه او انجام نمی دهد. حال آنکه خانواده او و هم تا مقطعی پسر تازه دامادش در خدمت آنها هستند . ولی انگار نه انگار که او تا پیش از این با فرمانده آنها عهد کرده بود که برای آنها بیاورد و کاوه و دار دسته اش را برایشان تحت نظر بگیرد. چه بسا که همین خبررسانی ها در دو شکل موازی برای دشمن و خودی آنقدر ابتدایی آسان می نمایاند که نه مخاطب را دچار تعلیق یا استرس می نماید و نه می دهد تا با این تغییر ناگهانی کنار بیاید. حقیقت آن است که گیم با کلیشه ها آنقدر در این فیلم جذاب تکررای قابل پیش بینی است که از جایی دیگر مخاطب خودش را دلخوش به صحنه های نزاع درگیری قتل عام فجیعانه نیز رزمان کاوه می نماید اساسا از خیر تعقیب داستان ادای دین مالوفش می گذرد. تعلل در نیرورسانی ارائه مهمات نیز به جز جلسه که برای مثال اشکال را دردستگاه دولت می دانند جای دیگری به مخاطب نشان داده نمی شود. تمام اینها را گفتم تا به این برسم که نوع تهیه فیلم دیدنی جنگی در سینمای ایران به نحوی شده که حتی چنانچه قرار است بر اساس نمونه واقعی مستند مانند همین فیلم دیدنی باشد فیلـم چیزی را جز عکسهایی مستند وار و چند خرده جریان پیش پا افتاده –ظاهرا برای درگیری حداقلی مخاطب –و ارائه بدمن هایی تا یک جایی خبیث و از یک جایی به بعد نیز به غایت بیعرضه چیز دیگری را به تماشچنانچه عرضه نمی نماید . برای چه که فیلم دیدنی ساز اصل را گذاشته بر پیش فرض های ذهنی دانسته های حداکثری مخاطب هم اکنون وظیفه او تنها عکس کردن آن مستندات و دراماتیزه کردنشان به شکلی تلویزیونی است. با چنین تعریف و ی قطعا نه تنها در این زمینه پیشرفتی حاصل نمی شود که حتی از جایی حتی درجا زدن هم به حساب نمی آید و یک نوع گام نهادن در مسیر پیش افتاده ای تلقی خواهد شد که نه سرانجامی معقول در انتظار دارد و نه دستاورد نوظهوری. اما باز هم می گویم فیلم جالب در ارائه آنچه که بر طبق مستنداتش ارائه می دهد تا حدودی موفق عمل می نماید نقش شهید کاوه را به عنوان کسی که ضربه نهایی را به گروهک های ضد انقلاب ساکن در بوکان می زند تا میزان قابل قبولی به نمایش می گذارد. ولی وقت ی قرار است اثر را در قامت فیلم زیبا ی در قالب ژانر نقد کنیم که می خواهد تمام همّ غمش را بگذارد برای به نمایش گذاشتن ارزشها و دلاوری های یک فرمانده ارزشمند ِ جنگ باید علاوه بر اینکه با داستانی گیرا و در شکل درستش دراماتیزه شده، بستر مناسب و به جایی را فراهم می نماید ،اطلاعات دقیقی هم از شخصیت مورد نظر به مخاطب بدهد این اصلا به مفهوم صرف زمانی زیاد برای معرفی شخصیت نیست و به این مفهوم هم نیست که با نوشته هایی تاریخچه مانند در انتهای فیلم جذاب مخاطب را شیرفهم کنیم. بلکه چنانچه جان کلامِ معنای مدیوم را دریافته باشیم به قدرت جادوی درام حتی در فیلـم جنگی این چنینی پی برده باشیم کافی است کمی تکنیک را چاشنی اش کنیم تا به یک فرم ساختار درست برسیم که آن حتی مخاطبی هم که نام محمود کاوه به گوشش نخورده با تماشای فیلم زیبا آن چنان تحت اثر شخصیت رشادت های او قرار می گیرد که همیشه نه فقط در سئانس نود دقیقه ای چنین شخصیتی را در ذهن می سپارد. این همان استفاده درست از حداقل هاست که سینمای ما لااقل بسیار است از انجامش ناتوان است. جهت چه که ظاهرا اعتقادی به فرم ندارد یا در اولویت بندی هایش دچار غلط شده محتوا را اساس تمام چیز حتی مدیوم می داند. این اما شیوه کار گاهی فیلم زیبا سازان است که اخیرا به یک سبک بدل شده، به عبارتی؛ هر حرفی را که می خواهی بزن، فرقی نمی نماید چه می خواهی بگویی، کافی است بنویسی کمی فن یاد بگیری، دکوپاژ کنی فیلم دیدنی بسازی.شاد باش می گویم تو اکنون صاحب یک ایدئولوژی شدی، از این به بعد تو را فیلم جالب ساز خطاب می کنیم! چنین روشی اگرچه بعد از مدتی دیگر جواب نمی دهد و بسیار مقطعی و گذراست ولی به هر حال شاکله کار برخی از دوست ها است که بی توجه به اصل موجودیت چنین هنری مولفه های بنیادی اش با تذکر به انگاشته های قواعد نو ی وضع می کنند و حتی توجیه هم برای کارشان بسیار دارند.

درباره ی admin

مطلب پیشنهادی

تابلو فرش دستباف سبد گل کد ۱۲۱۰۹

تابلو فرش دستباف سبد گل کد ۱۲۱۰۹ هنر فرش‌بافی از هنرهایی با قدمتی بس طولانی …

سوپروب close
خرید بک لینک